GAME ZONE
RESIDENT EVIL REVELATIONS 2 – T-ΕΛΕΟΣ!
0
Review

RESIDENT EVIL REVELATIONS 2 – T-ΕΛΕΟΣ!

από 26 Αυγούστου 2015
Πέφτουν τα Resident Evil σαν το χαλάζι! Μήπως έχετε αρχίσει να το κουράζετε κύριοι της Capcom;
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ
ΕΙΔΟΣ

Action

ΕΚΔΟΣΗ

CAPCOM

ΑΝΑΠΤΥΞΗ

CAPCOM

ΔΙΑΘΕΣΗ

Steam

ΤΙΜΗ

€ 24,99

ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Windows 7, Intel Core 2 Duo E6700 ή AMD Athlon X2 2.8 GHz, 2GB RAM, nVidia GeForce 8800 GTE ή AMD Radeon HD 3850

MULTIPLAYER

Co-op

ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΟΚΙΜΗΣ

Intel Core i5-4670K, 16 GB RAM, nVidia GTX760 2GB, ανάλυση 1920x1080, Windows 7 Ultimate 64bit SP1.

ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ

Έτρεψε άψογα σε maximum settings.

Του Παύλου Δημόπουλου

Ανέκαθεν πίστευα ότι οι Ιάπωνες είναι ένας εξαιρετικά δημιουργικός και ευφάνταστος λαός και έρχονται κάτι τέτοιες στιγμές να μου αποδείξουν πόσο έξω έχω πέσει στο συγκεκριμένο θέμα. Έχω κράξει ουκ ολίγες φορές τους publishers και στις δύο όχθες του Ατλαντικού για ατέρμονη ανακύκλωση των ίδιων και των ίδιων franchises σε ετήσια βάση, όμως οι Ιάπωνες είναι αναμφίβολα οι πρώτοι διδάξαντες.

Με εξαίρεση κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις (που δυστυχώς παραμένουν εξαιρέσεις), η έμπνευση μάλλον εγκατέλειψε το ιαπωνικό gaming κάποια στιγμή προς τα τέλη των ‘90s. Γιατί από εκείνη την περίοδο κι ένθεν βλέπουμε το ένα Final Fantasy μετά το άλλο, το ένα Metal Gear Solid μετά το άλλο, το ένα Silent Hill μετά το άλλο, το ένα Street Fighter μετά το άλλο και (φυσικά) το ένα Resident Evil μετά το άλλο. Αν μάλιστα κανείς συνυπολογίσει και τα spin-offs, τότε το κάθε franchise φτάνει άνετα σε διψήφιο αριθμό τίτλων!

Ακόμη και κάποιες προσπάθειες «πρωτοτυπίας» που είδαμε πρόσφατα (The Evil Within κανείς;) στην ουσία αναμάσησαν τα ίδια μοτίβα και τις ίδιες «ιδέες». Και μια και έχουν περάσει δύο ολόκληρα χρόνια από την κυκλοφορία του Resident Evil 6, η Capcom έσπευσε να ρίξει στην αγορά ένα ακόμη παιχνίδι του ίδιου franchise, μην τυχόν και παρουσιάσουμε συμπτώματα στερητικού συνδρόμου…

Natalia, η αδιαμφισβήτητη σταρ του παιχνιδιού.

Natalia, η αδιαμφισβήτητη σταρ του παιχνιδιού.

Οικογενειοκρατεία και στο gaming;

Ήδη από το ξεκίνημά του το Revelations 2 δεν μας τα λέει και πολύ καλά. Πάλι Redfield στο προσκήνιο (η Claire για μία ακόμη φορά), πάλι Wesker στην αντίπαλη όχθη (δεν σας λέω ποιος γιατί θα είναι spoiler) και στη μέση οι πρωτοεμφανιζόμενοι (σε playable επίπεδο, γιατί τους έχουμε ξαναδεί και ξανακούσει αμφότερους) Moira και Barry Burton.

Εντάξει, την καταλαβαίνω την ανάγκη ύπαρξης και υποστήριξης του lore του Resident Evil universe, όμως αυτό το πράγμα με τη συνεχή επανεμφάνιση των ίδιων και των ίδιων προσώπων αλλά και η «εφεύρεση» νέων μελών των ίδιων οικογενειών έχει αρχίσει να μου φαίνεται τόσο φαιδρό που αγγίζει, πλέον, τα όρια της σαπουνόπερας.

Δεν φτάνει που ανακυκλώνουν διαρκώς το gameplay οι Ιάπωνες, πρέπει να ανακυκλώνουν ακόμη και τα πρόσωπα; Τόση έλλειψη δημιουργικότητας πια; Εντάξει και οι δυτικοί έχουν την κακή συνήθεια να «βαράνε τον γάιδαρο» ενός franchise μέχρι να ψοφήσει, αλλά τουλάχιστον τους ήρωες τους ανανεώνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Ήπιες και μια μπύρα, χάλια έγινες…

Ήπιες και μια μπύρα, χάλια έγινες…

Χλιαρό σενάριο αλλά…

Τα παιχνίδια της σειράς Resident Evil ουδέποτε διεκδίκησαν σεναριακές «δάφνες» αλλά τουλάχιστον προσέφεραν μία αρκετά καλή εμπειρία στον παίκτη και οφείλω να ομολογήσω ότι το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση του Revelations 2.

Εντάξει, αυτό καθ εαυτό το σενάριο είναι μετριότατο, αρκετά περιορισμένης κλίμακας και εντελώς προβλέψιμο, ιδιαίτερα όσο πλησιάζετε στο τέλος. Η Claire και η Moira βρίσκονται σε μία εκδήλωση της Terra Save (ενός διεθνούς οργανισμού κατά της βιοτρομοκρατίας), όπου ξαφνικά εισβάλουν μασκοφόροι παραστρατιωτικοί οι οποίοι απαγάγουν αρκετά από τα μέλη του νεοσύστατου αυτού οργανισμού.

Κάποιες ώρες αργότερα οι απαχθέντες ξυπνούν και συνειδητοποιούν ότι έχουν εγκαταλειφθεί σε ένα απομονωμένο νησί, ευρισκόμενοι στο επίκεντρο ενός (ακόμη) πειράματος με έναν (ακόμη) T-virus. Εδώ χωράει αρκετή ειρωνεία για τους σεναριογράφους του παιχνιδιού αλλά θ’ αντισταθώ στον πειρασμό.

Οι απαχθέντες λοιπόν προσπαθούν να επιβιώσουν στο αφιλόξενο νησί, να καταλάβουν που ακριβώς έχουν μπλέξει και, τελικά, ν’ αποδράσουν. Και πάνω που λες ότι θα σε πάρει ο ύπνος παίζοντας ακριβώς το ίδιο παιχνίδι για νιοστή φορά, έρχονται οι πρώτες cutscenes να σώσουν την κατάσταση, αρκετά εντυπωσιακά πρέπει να ομολογήσω. Εντάξει, όσα και να καταλογίζω στους Ιάπωνες τόσα χρόνια, την ικανότητά τους στη δημιουργία εκπληκτικών cutscenes οφείλω να τους την αναγνωρίσω.

Και το Revelations 2 δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι cutscenes έχουν εξαιρετική σκηνοθεσία, άριστο animation και κάνουν θαυμάσια δουλειά στην εξέλιξη της πλοκής του σεναρίου του παιχνιδιού, τουλάχιστον μέχρι και το τρίτο επεισόδιο γιατί στο τέταρτο μάλλον τους έπιασε η κλασική βιασύνη να τελειώνουν.

Όσο «ζωντανή» μοιάζει η Natalia, τόσο ψεύτικες δείχνουν η Claire και η Moira

Όσο «ζωντανή» μοιάζει η Natalia, τόσο ψεύτικες δείχνουν η Claire και η Moira

Gameplay; Μία από τα ίδια…

Όσοι από εσάς έχετε παίξει κάποιο από τα άλλα παιχνίδια της σειράς, δεν θα βρείτε τίποτε καινούργιο στο Revelations 2. Διαρκής διαχείριση πυρομαχικών, πιστολίδι σε ζόμπια και διάσπαρτοι γρίφοι που περιορίζονται σε μηχανισμούς που ανοίγουν πόρτες. Αλήθεια, τι ψύχωση είναι αυτή που έχουν με τις πόρτες όλοι οι δημιουργοί παιχνιδιών αυτού του είδους;

Από εκεί και πέρα υπάρχουν κάποιοι ενδιαφέροντες μηχανισμοί στο gameplay του Revelations 2, όχι όμως κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί σε προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Η πλοκή του παιχνιδιού χωρίζεται σε δύο διαφορετικά timelines και σε κάθε ένα από αυτά πρωταγωνιστούν δύο χαρακτήρες. Στο ένα timeline παίζετε εκ περιτροπής τις Claire Redfield και Moira Burton, ενώ στο δεύτερο τον Barry Burton (πατέρα της Moira) και τη μικρή Natalia. Το κάθε ένα από τα τέσσερα επεισόδια μοιράζεται ισόποσα μεταξύ των δύο timelines, με την πλοκή του δεύτερου να καλύπτει όσα κενά αφήνει η πλοκή του πρώτου.

Μπορείτε να εναλλαχθείτε μεταξύ των δύο χαρακτήρων του κάθε timeline κατά βούληση, όμως υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία που είσαστε υποχρεωμένοι να το κάνετε, προκειμένου να περάσετε κάποιον από τους ψευτογρίφους του παιχνιδιού, καθώς ο κάθε playable χαρακτήρας έχει τις δικές του, ξεχωριστές «ικανότητες».

Όπως προανέφερα ο συγκεκριμένος μηχανισμός δεν εμφανίζεται πρώτη φορά σε Resident Evil, αλλά κάπως τα καταφέρνει στο να δώσει μία κάποια ποικιλία στο χιλιοπαιγμένο gameplay του Revelations 2. Ο έτερος μηχανισμός, αυτός των δύο διαφορετικών timelines, επίσης δεν είναι κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο και μάλιστα αποτελεί, για εμένα, το μεγαλύτερο πρόβλημα του παιχνιδιού.

Τι εννοώ; Εντάξει, όλους μας είχαν γοητεύσει τα παράλληλα ή και ετεροχρονισμένα timelines που είχαμε δει σε άλλα παιχνίδια του είδους, όμως όταν δεις τον ίδιο μηχανισμό πάνω από 5-10 φορές, αρχίζεις και σκέφτεσαι άλλα πράγματα. Όπως, για παράδειγμα, το πόσο εύκολα γεμίζεις ώρες gameplay χρησιμοποιώντας ακριβώς τους ίδιους χάρτες όταν χωρίζεις την πλοκή σε διαφορετικά timelines. Γιατί στην προκείμενη περίπτωση αυτό ακριβώς γίνεται.

Είτε παίζετε με το «δίδυμο» Claire-Moira είτε με τους Barry-Natalia, θα περάσετε από τα ίδια ακριβώς μέρη και θα λύσετε πανομοιότυπους γρίφους, αντιμετωπίζοντας τους ίδιους περίπου εχθρούς στα ίδια σημεία. Δεν ξέρω εσείς πως το βλέπετε, αλλά εγώ το βρίσκω έναν πολύ φτηνιάρικο τρόπο να «γεμίσεις» ένα παιχνίδι σε μικρότερο χρόνο και με, σαφώς, μικρότερο κόστος. Deadlines; Budget; Κάλος στον εγκέφαλο ή κουτοπονηριά; Δεν ξέρω που ακριβώς οφείλεται, αλλά οι Ιάπωνες είναι ικανοί για όλα…

«Άρπα την, για να μάθεις να στέκεσαι μπροστά σε assault rifle»

«Άρπα την, για να μάθεις να στέκεσαι μπροστά σε assault rifle»

Τεχνικά μέτριες «αποκαλύψεις»

Τα γραφικά του Revelations 2 παραπέμπουν άμεσα σε επίπεδο PlayStation 3, γεγονός που τα τοποθετεί αυτόματα μία κλίμακα πιο κάτω από άλλους τίτλους της εποχής. Τα backgrounds είναι φτωχά και ανέμπνευστα, θυμίζοντας έντονα τοποθεσίες που έχουμε επισκεφθεί δεκάδες φορές σε άλλα παιχνίδια, ενώ ούτε και η ποιότητα απεικόνισής τους είναι ικανοποιητική για 2015.

Τα sprites των χαρακτήρων είναι υποφερτά και με αρκετά καλή κίνηση, χωρίς όμως να ξεφεύγουν και αυτά από τα επίπεδα του PS3. Μάλιστα τα μοντέλα ορισμένων από τα ζόμπι είναι τόσο κακοφτιαγμένα που ξεχωρίζουν ελάχιστα από τα μουντά backdrops. Ο ήχος την κάνει τη δουλειά του, όμως δεν έχει κάτι που θα σας μείνει στο μυαλό αφού βγείτε από το παιχνίδι.

Εκεί που το Revelations 2 προσπαθεί και τα καταφέρνει, εν μέρει, να «λάμψει» είναι στον τεχνικό τομέα των cutscenes. Tα CG τους είναι εξαιρετικά από κάθε άποψη, με μοναδικές εξαιρέσεις τις φυσιογνωμίες κάποιων από τους πρωταγωνιστές. Για παράδειγμα η Claire έχει υπερβολικά «ξύλινες» εκφράσεις, ο Barry έχει μονίμως μία μίζερη έκφραση δυσκοιλιότητας, ενώ η Moira είναι μάλλον πολύ manga-ειδής για τα γούστα μου.

Ώρες-ώρες "λάμπει" το Revelations. Αυτές οι "ώρες" είναι λίγες όμως...

Ώρες-ώρες «λάμπει» το Revelations 2. Αυτές οι «ώρες» είναι λίγες όμως…

Η απεικόνιση όμως της μικρής Natalia στις CG cutscenes είναι το κάτι άλλο, είναι η πιο ρεαλιστική και πλούσια σε εκφράσεις απεικόνιση που έχω δει μέχρι σήμερα. Η διαφορά της με τους υπόλοιπους χαρακτήρες είναι τόσο χαώδης που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι κάποιος ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο μαζί της κατά τη διάρκεια της παραγωγής του παιχνιδιού, ενώ και ο σκηνοθέτης φαίνεται πως έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον «ρόλο» της. Ειλικρινά, θεωρώ την «ερμηνεία» της Natalia ένα από τα σημαντικότερα selling points του Revelations 2, αν όχι το σημαντικότερο. Επειδή ο χώρος δεν επαρκεί για πιο αναλυτική περιγραφή, ρίξτε μια ματιά στα βίντεο που κυκλοφορούν στο internet και θα με θυμηθείτε.

Τελικά, αξίζει τον κόπο;

Αν είσαστε απλώς ένας casual παίκτης των παιχνιδιών της σειράς και του “survival horror” (ο Θεός να το κάνει) γενικότερα, τότε καλύτερα ν’ ασχοληθείτε με κάτι άλλο, γιατί όχι με το Resident Evil 6, το οποίο μπορεί να είναι ελαφρώς παλαιότερο αλλά έχει να προσφέρει πολλά περισσότερα ως παιχνίδι. Ένα σημαντικό αβαντάζ που έχει το Revelations 2 είναι ότι με συνολικό κόστος 25€, βγαίνει περίπου €6 το επεισόδιο, τιμή καθόλου κακή για μία συμπαθητική ιστορία, με πολύ όμορφη αφήγηση και αδιάφορο gameplay ανάμεσα στις cutscenes.

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

Εξαιρετικές cutscenes.
Έξοχη σκηνοθεσία.
Καλή πλοκή.
Η μικρή Natalia.
Αρκετά φθηνό.

ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ

Πάλι Redfield, πάλι Wesker.
Ένας ακόμη T-virus.
Γραφικά επιπέδου PS3.
Το γνωστό τρικ με τα διαφορετικά timelines.
Εντελώς προβλέψιμο σενάριο.

Η βαθμολογία μας
ΣΥΝΟΛΟ
75%
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Αν είσαστε φανατικός λάτρης των Resident Evil ναι, δεν θα το μετανιώσετε καθώς έχει αρκετά στοιχεία που μπορούν να σας κρατήσουν, παρά τα όποια προβλήματά του. Αν όχι, απλώς αγνοήστε το.

75%
Η βαθμολογία μας
You have rated this
About The Author
PC Master

Αφήστε μια απάντηση